Psikanalitik açıdan değişim, yalnızca yeni bir düşünce ya da davranış biçiminin edinilmesi değil, benliğin örgütlenme biçiminde bir dönüşüm anlamına gelir. Bu nedenle değişim, bilinçdışı düzeyde bir kayıp deneyimini içerir. Kişi, mevcut içsel yapısının -her ne kadar işlevsiz ya da acı verici olsa da- sürekliliğini koruma eğilimindedir; çünkü bu yapı, geçmişte belirli bir ruhsal dengeyi sağlamıştır. Değişim, bu dengenin bozulmasını ve içsel çatışmaların yeniden canlanmasını be

Bion, düşünmeyi sadece bilgi üretmek olarak değil, bilinmeyene tahammül edebilme işlevini ele alarak da tanımlar. Zihin, anlam veremediği bir duyguyla karşılaştığında iki şey yapabilir: Ya onu aceleyle açıklamaya çalışır, ya da o belirsizliği bir süre taşır, gözlemler, bekler. İkincisi düşünmenin başladığı yerdir. Belirsizliğe katlanmakta güçlük yaşayan zihin hızlıca “yanıt” üretir; katlanabilen zihin ise, “düşünce” üretir. Eğer zihin duygusal bir gerilimi hemen eyleme ya da

Günümüz dünyasında hız, yalnızca bir olanak değil; giderek bir norm ve beklenti haline gelmiş gibidir. Bir şeye ne kadar çabuk ulaşıldığı, onun ne kadar değerli ve “işe yarar” olduğunun ölçütü gibi sunulabilmektedir. Bu bakış açısı, ruhsal süreçlere yönelik beklentileri de belirler. Terapötik alanda da sıklıkla, sürece yatırım yapmaktan çok, kısa sürede gözle görülür bir rahatlama ya da değişim elde etme arzusuyla karşılaşabiliyoruz. Bu noktada psikanalitik psikoterapi, çağın

Negatifi işleyebilme, kişinin belirsizlik, eksiklik, olumsuz duygu ya da tatmin edilmemiş ihtiyaçları söz konusu olduğunda; bu durumların...

Freud, insanların bazı acı veren, olumsuz deneyimleri tekrar tekrar yaşadığını gözlemlemişti. Normalde kişi acıdan kaçmak ister ama...

Geçişler her zaman birtakım zorluklar barındırır. Okula başlamak da çocuk için yeni bir sosyal ortama adım atmak demek değildir yalnızca....

Psikanalitik açıdan semptom, rastlantısal bir belirti değil, bilinçdışının oluşturduğu bir dildir. Bastırılmış dürtü ve arzuların...